21 februari 2006

Het Oneida Scheppingsverhaal

Opgetekend door Keller George, Vertegenwoordiger van de Wolf Clan in de Nation's Men's Council, hem verteld door zijn overgrootmoeder.

Lang, lang geleden, de aarde lag diep onder het water. Er was een grote duisternis omdat er geen zon, maan of sterren straalden. De enige wezens die in deze donkere wereld leefden waren de waterdieren zoals de bever, de muskusrat, de eend en de fuut.

Ver boven de, met water bedekte, aarde lag het land van de gelukkige geesten, waar de Grote Geest verbleef. In het midden van dit rijk stond een gigantische appelboom waarvan de wortels diep in de grond staken. Op een dag trok de Grote Geest de boom uit de grond waardoor er een groot gat ontstond. De Grote Geest riep zijn dochter, die in de bovenwereld leefde en beval haar om in het gat te kijken. De vrouw deed wat haar gevraagd werd en keek door het gat. In de verte zag ze de benedenwereld bedekt met water en wolken.

De Grote Geest sprak tot zijn dochter, hij vertelde haar dat ze de wereld van duisternis moest betreden. Hij pakte haar voorzichtig op en gooide haar door het gat. De vrouw, die Hemel Vrouw genoemd werd door de wezens die haar zagen vallen, daalde langzaam af naar beneden. Terwijl Hemel Vrouw haar afdaling voortzette, keken de waterdieren naar boven. Ver boven zich zagen ze het grote licht dat Hemel Vrouw bleek te zijn. De dieren waren bang vanwege het licht dat van haar afstraalde. In hun angst doken ze diep onder het water.

Uiteindelijk overwonnen de dieren hun angst en kwamen terug naar de oppervlakte. Nu maakten ze zich zorgen om de vrouw: wat zou er met haar gebeuren als zij in aanraking zou komen met het water?
De bever vertelde de anderen dat ze een droge plek voor haar moesten vinden waar ze op kon uitrusten. De bever dook diep onder water op zoek naar aarde. Hij had geen succes. Na een tijd kwam zijn dode lichaam boven drijven. De fuut was het volgende dier dat aarde probeerde te vinden. Hij had ook geen succes. Vele andere probeerden, maar elk dier faalde. Tenslotte zei de muskusrat dat hij het zou proberen. Toen zijn dode lichaam boven kwam drijven zaten zijn pootjes stevig dicht geknepen. De anderen maakten deze open en vonden een klein beetje aarde.

De overgebleven waterdieren riepen de grote schildpad en legden de aarde op zijn rug. Direct begon de schildpad te groeien en te groeien, net als het beetje aarde. Deze aarde werd Noord-Amerika, een groots eiland. Ondertussen daalde Hemel Vrouw nog steeds rustig af. De leider van de zwanen maakte zich zorgen om haar en verzamelde een troep zwanen die omhoog vlogen zodat Hemel Vrouw kon rusten op hun ruggen. Met grote voorzichtigheid brachten ze haar naar de nieuw gevormde aarde.

Vlak na haar aankomst, kreeg Hemel Vrouw een tweeling. De eerstgeborene werd bekend als de Goede Geest. De andere bracht zijn moeder zoveel ellende dat zij tijdens zijn geboorte stierf. Hij werd bekend als de Kwade Geest. De Goede Geest nam zijn moeders hoofd en hing het in de lucht, dit werd de zon. De Goede Geest maakte ook de sterren en de maan van het lichaam van zijn moeder. Hij begroef de resterende delen van haar lichaam onder de grond. Zodoende zullen levende wezens altijd gevoed worden door Moeder Aarde. Terwijl de Goede Geest de aarde voorzag van licht creëerde de Kwade Geest de duisternis. De Goede Geest creëerde vele dingen, maar iedere keer probeerde zijn broer zijn goede werk ongedaan te maken.

De Goede Geest maakte tal van schitterende bomen, inclusief de grove den en de hemlock den. De Kwade Geest liet enkele bomen misvormen en gaf ze knoesten en kwasten in de stam. Andere bomen bedekte hij met doornen of hij vergiftigde hun fruit.
De Goede Geest creëerde de beer de het hert. De Kwade Geest maakte giftige dieren zoals hagedissen en serpenten om de dieren te vernietigen die door zijn broer waren gecreëerd.
Toen de Goede Geest waterbronnen en riviertjes maakten van kristalhelder water, vergiftigde de Kwade Geest enkele en plaatste slangen in de andere.
De Goede Geest maakte mooie rivieren. De Kwade Geest duwde stenen en modder in enkele rivieren die daardoor snelle en gevaarlijke stromingen kregen.
Nadat de Goede Geest klaar was met de creatie van de aarde, creëerde hij de mens uit rode klei en gaf hen instructies hoe ze moesten leven. De Kwade Geest maakte een aap uit zeeschuim.

Toen zijn werk bijna compleet was, gaf de Goede Geest een bescherm-geest aan al zijn creaties. Daarna riep hij zijn broer en vertelde hem dat hij moest stoppen met problemen te maken. De Kwade Geest weigerde nadrukkelijk. De Goede Geest werd woedend over de slechtheid van zijn broer. Hij daagde zijn kwade tweelingbroer uit tot een duel, de winnaar zou heerser worden over de aarde. Als wapens gebruikten ze de doornen van een reusachtige appelboom. De strijd duurde vele dagen en toen overwon de Goede Geest zijn kwade broer. De Goede Geest nam zijn plaats als heerser van de aarde en verbande zijn broer naar een donkere grot onder de grond. De Kwade Geest moest voor altijd in deze grot blijven.

De Kwade Geest heeft echter verdorven volgelingen die hem gehoorzamen en over de aarde rond zwerven. De Kwade Geesten zijn in staat om elke gedaante aan te nemen en zorgen ervoor dat de mens slechte dingen doet. Dit is de reden waarom iedereen een goed en een slecht hart heeft. Ongeacht hoe goed een mens is, hij bezit ook een slechte kant. Het omgekeerde is ook waar. Hoe slecht iemand ook is, hij heeft toch ook enkele goede eigenschappen. Geen mens is volmaakt.

Gepost door Suuz | 21 februari 2006 12:59

Reacties



klik hier om naar Puur.log of naar Heel Puur te gaan!